يکشنبه ٠٣ بهمن ١٣٩٥
English
صفحه اصلی|درباره خانه فرهنگ|اهم فعالیت ها|آموزش زبان فارسی|بایگانی اخبار|نقشه سايت|تماس با ما
منو اصلی

پيام مقام معظم رهبری (مدظله) به

مناسبت فرا رسیدن موسم حج

ترجمه کتاب وجودی دیگر نوشته سعید نقوی

ترجمه کتاب سلمان خورشید وزیر خارجه سابق هند توسط نمایندگی فرهنگی بمبئی

خلاصه عملکرد مهر ماه 95

 

 

عضویت در سرویس خبری
نام :   
ایمیل :   


  چاپ        ارسال به دوست

روزنامه: تایمز آو ایندیا مورخ: 17 ژوئن 2016

تصوری فراتر از کمک های محدود

ما در دنیایی زندگی می کنیم که در آن توسعه اقتصادی و شهر سازی همانند دو قلوهای به هم چسبیده هستند. هندوستان نیز از این قاعده مستثنا نیست. تفاوت در سرانه تولید ناخالص ملی بین خدمات (بیش از 8000 دلار)، تولید (بیش از 6000 دلار) و کشاورزی (بیش از 1500 دلار)، بیانگر نیاز به اصلاحات برای افزایش بهره وری در کشاورزی و ایجاد میلیون ها موقعیت شغلی در بخش تولید و خدمات است. موتور اصلی شهرسازی پر سرعت است و هندوستان پیشتر از این نقطه اوج گذشته است،400 میلیون شهر نشین در سال 2016 که انتظار می رود ظرف 30 سال آینده به 800 میلیون برسد. در این فاصله زمانی هندوستان شاهد بزرگترین مهاجرت شهری در تاریخ بشریت خواهد بود که حتی از چین هم بیشتر است. با این وجود گسترش سریع شهرنشینی ضامن حفظ رشد اقتصادی نیست. به همین منظور، ما نیازمند شهرسازی مدیریت شده هستیم. در هزاران شهر و شهرستان این کشور تداوم و مقیاس مشکلات شهری که روزانه با آن مواجه می شویم روند صعودی دارد.

خبر خوب اینکه دیگر کسی ما را انکار نمی کند. بالاخره سیاست گذاران و صاحبان ایده به مشکلات شهری توجه کردند. اما خبر بد این است که وضعیت ما همانند بیماری است که مرضی سخت و مزمنی دارد. اگر می خواهیم به صدر منحنی برسیم، می بایست به پیچیدگی های شهرنشینی اقرار کنیم. در عمل پدیده شهری ما حصل یک سیستم پیچیده است. درک و حل چالش های شهرمان نیازمند چارچوب سیستم های شهری خواهد بود.

چنین چارچوبی مستلزم داشتن چهار جزء است: برنامه ریزی فرا زمانی، ظرفیت های شهرداری (انسانی و مالی )، رهبری سیاسی و در انتها شفافیت، پاسخگویی و مشارکت. سیستم ها بر اساس ماهیت خود از اجزائی تشکیل شده اند که در حالیکه از هم متمایز هستند با هم ارتباط درونی دارند.

در برنامه ریزی فرا زمانی، نخستین سیستم شهری برای برآورده کردن اهداف اقتصادی، ارزش خالص (ارزش ملک پس از کسر مبلغ رهن و سایر بدهی ها) ومحیط زیست بسیار مهم است. در نهایت سرنوشت هر شهری به شکل تغییر ناپذیریی در وضعیت فرا زمانی تعریف می شود. شهرهای هندوستان نیازمند قوانین مدرن فرا زمانی، سازمان های برنامه ریزی  و برنامه ریزان شهری متخصص و کافی برای حصول اطمینان از برآورده شدن نیاز های شهری هستند.

دومین سیستم شهری ظرفیت های شهرداری است. هر دو شهر بنگلور و نیویرک دارای جمعیت تقریبی 9 میلیون نفر هستند. در شهر نیویرک بیش از چهار صد هزار نفر به استخدام  شهرداری در آمده اند، حال آنکه بنگلور تنها سی هزار کارگر شهرداری دارد. این مسئله نه تنها مشکل کمیت بلکه مشکل کیفیت هم هست:حدود 5 % از منابع انسانی نیویرک مدیران ارشد واجد شرایط در بخش های برنامه ریزی، مالی، زیر ساخت ها، حمل و نقل انبوه و ... هستند. بنگلور به سختی 0.5% از این مدیران سرشناس را دارد و اکثر این افراد هم تخصص عمومی دارند نه در حوزه خاص.

همین چالش های بزرگ در مورد مسائل مالی نیز مشهود است. شهر های ما محروم هستند. شهر های هندوستان مبلغی معادل تنها 1% از کل بودجه موجود در دولت ها را به خود اختصاص داده اند، حال آنکه میزان جهانی بیش از 7.5 % است. با این اوصاف نمی توانیم شهری را که سزاوار آن هستیم با عشق و هوای تازه بسازیم. ما نیازمند تزریق مالی مداوم و فراوان هستیم. ما باید سازمان های خود را چه از لحاظ نیروی انسانی و چه از لحاظ ظرفیت های مالی تقویت کنیم. بهتر است از شهرداری آغاز کنیم و به سراغ سازمان های شهری دیگر نظیر سازمان توسعه، سازمان آب، ترابری، خطوط راه آهن و مترو ، پلیس، آتش نشانی و بخش مسکن برویم.

سومین سیستم شهری با دریافت توجه عمومی یعنی رهبری سیاسی شهرآغاز می شود. رهبری و مدیریت ناپیوسته به جای سیستم واحد در ایالات کشور و  اعضاء اجلاس ، شهردار و شورای شهر و ارائه خدمات نا پیوسته در بین نمایندگان شهری، به شهر و شهروندان آسیب می زند. اداره شهرهای ما را می بایست شهردارانی عهده دار شوند که مستقیماً از مرکز انتخاب شده اند.

دوره موقت که به وضوح مالکیت و مسئولیت را بر عهده یک رهبر سیاسی قرار می دهد و او را صاحب اختیار و قدرت می کند باید 5 سال باشد. دوره اختیارات حداقل 5 سال، شهردار را قادر می سازد که برنامه ریزی و اجرا دوره ای و موقت داشته باشد. در بیست و پنجمین سال، 74 مین اصلاحات قانون اساسی می بایست مورد احترام قرار گیرد.

چهارمین سیستم شهری شفافیت، پاسخگویی و مشارکت مردمی است. علاوه بر افشای عمومی و پاسخگویی داده محور برای میزان عملکرد و خدمات ، میزگرد های رسمی برای مشارکت مردمی به شدت مورد نیاز است.در این بین روستاها از شهر ها عقب مانده اند که اتخاذ تغییراتی در چارچوب قانون اساسی برای بهبود وضعیت آنها ضروری است. مشارکت مردمی هم مزایای ذاتی دارد و هم ابزاری. از همه مهم تر بین دولت و مردم اعتماد به وجود می آورد.

چالش های شهری ناحیه ای ما، جاده ها، حمل و نقل عمومی، مدیریت مواد زائد جامد، فاضلاب، آلودگی، مسکن و....همه و همه نیازمند راه حل هایی مرتبط با چهار مقوله فوق الذکر در چار چوب سیستم شهری هستند. سیستم های شهری علل ریشه ای و مسائل ناحیه ای نشانه و اثر آن هستند.

مطالعه سالانه سیستم های شهری "جاناگراها" (ای اس آی سی اس)، که اخیراٌ سومین نسخه آن نیز منتشر شده است، بر روی این چالش های تاکید دارد: هیچ یک از 21 شهر هندوستان (اکثراً پایتخت ایالات بوده اند) که مورد مطالعه قرار گرفته اند، نتوانستند رتبه 4.2 را از 10 کسب کنند و این در حالی است که لندن رتبه 9.1 و نیویرک 9.2 را به خود اختصاص داده است. جای تعجب نیست که این شهر های جهانی اساسا کیفیت بینهایت بالای زندگی را به شهروندان خود ارائه می دهند چراکه سیستم های شهری فوق العاده ای از آنها پشتیبانی می کنند.

 

این مطالعه، بررسی تشخیصی جامعی را از سلامت شهرها ارائه داده است و همچنین دستور جلسه اصلاحی را ضمیمه کرده است. دولت های ایالات می توانند محدوده زمانی به وجود آورند، طرح هایی با قابلیت اندازه گیری طراحی کنند و تمام دستور جلسه های اصلاحی را با هم ادغام کنند. این امر نیازمند صبر و بردباری و کار سیستماتیک است که مستلزم راهنمایی و هدایت رهبری سیاسی نمونه است.


٠٨:٣٣ - سه شنبه ٩ شهريور ١٣٩٥    /    شماره : ٦٥٨٥١٣    /    تعداد نمایش : ٦٧


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




شبکه های اجتماعی

  

لينك‌ها

       

      

    

       

   

نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 209389
 بازدید امروز : 48
 کل بازدید : 541766
 بازدیدکنندگان آنلاين : 8
 زمان بازدید : 0.8906