سه شنبه ٢٠ آذر ١٣٩٧
English|صفحه اصلی|درباره خانه فرهنگ|اهم فعالیت ها|آموزش زبان فارسی|بایگانی اخبار|نقشه سايت|تماس با ما
منو اصلی

خلاصه عملکرد مهر ماه 97

عضویت در سرویس خبری
نام :   
ایمیل :   


  چاپ        ارسال به دوست

روزنامه: ایندین اکسپرس مورخ: 25 فبریه 2018

بیست و یک میلیون دختر ناخواسته

همیشه اعداد و ارقام می توانند نشان دهنده مشکلی در جامعه باشند. هند 63 میلیون "کمبود زن" دارد. این رقم عجیب، باعث میشود که بحران کمبود دختر در هند سخت تر نادیده گرفته شود. همچنین در بررسی اقتصادی 2018 آماری قابل توجه به دست آمده است که حکایت از این دارد که هند دارای بیست و یک میلیون "دختران ناخواسته" است.

 این آمار دخترانی را که به دنیا می آورند اما به خوبی تحت مراقبت و درمان قرار نمی گیرند را توصیف می کند. در آمار بدست آمده ی جدید از طریق نظرسنجی اقتصادی به این مسئله اهمیت بیشتری معطوف شده است.

"زنان از دست رفته" دختران و زنانی هستند که می توانستند امروز زنده باشند اگر والدین آنها جنین ها را سقط نمی کردند. نکته تاسف بار دیگر این است که دختران غذا و مراقبت های بهداشتی کمتری دریافت می کنند که این امر به افزایش مرگ و میر در میان آنها دامن زده است. "آمارتیا سن" با مقاله خود به عنوان " بیش از صد میلیون زن از دست رفته" در سال 1990 همگی ما را از خواب غفلت بیدار کرد. او زنان از دست رفته را در چندین کشور مانند هند، چین و پاکستان را مورد بررسی قرار داد. بسیاری از مردم از وجود این مشکل آگاه بودند، اما آمار اعلام شده توسط سن در مقاله اش سکوت در مقابل این بحران را برهم زد.

آمار بدست آمده از سرشماری جمعیت هر کشور به او و کسانی که تحقیق او را ادامه دادند، اجازه داد که ارقام صحیح و شفافی از کمبود جمعیت زنان بر اساس نسبت جنسیت بر جمعیت اطلاع پیدا کنند. در سرشماری های اخیر هند اعلام شده است که جمعیت زنان شصت و سه میلیون کمتر از مردان است که طبیعتا باید هم همینطور باشد. هنگامی که مشکل بدرستی ارزیابی شود، میتوانیم پیگیری کنیم که آیا روند این بحران بهبود پیدا کرده یا بدتر شده است. سپس ما می توانیم هند را نسبت به کشورهای دیگر ارزیابی کنیم. با ارزیابی و مقایسه انجام شده در کشور، متوجه شدیم که ایالات هریانا و پنجاب، و شگفت آورتر از همه  تلانگانا، بیشترین میزان کمبود زن را دارا هستند.

از سوی دیگر "دختران ناخواسته" دخترانی زنده هستند، اما حقیقت تلخ این است که والدینشان آنها را نادیده می گیرند و مراقبت های بهداشتی و تحصیلی کمی که آنها دریافت می کنند بر سلامت آنها در طول زندگیشان اثر میگذارد.

 این خبر جدیدی نیست که بسیاری از والدین داشتن فرزند پسر را بیشتر از فرزند دختر ترجیح میدهند اما چیزی که ما فاقد آن بودیم آماری دقیق بود که وسعت بحران را تعیین می کرد. حالا ما آن را داریم: بیست و یک میلیون دختران ناخواسته زیر 25 سال در هند. این دختران را با عنوان دقیق تر "کودکان کمتر خواسته شده" میشود توصیف کرد، دخترانی متولد شده هستند که والدینشان در واقع امید به پسر بودن آنها داشتند. ما نمیتوانیم بگوییم که والدینشان بدون داشتن دختر شادتر می شدند اما آنچه که ما می توانیم تصور کنیم، والدینی است که از متولد شدن یک نوزاد دختر بسیار ناامید و ناراحت هستند.

چگونه می توانیم این "دختران کم خواسته " یا "دختران ناخواسته " را تشخیص دهیم؟ در اینجا یک الگوی آماری قابل دسترس و آسان در رابطه با زاد و ولد وجود دارد. یک زن و شوهر می خواهند دو فرزند داشته باشند که ایده آل آنها یک پسر و یک دختر است، اما برای آنها حداقل داشتن یک پسر بسیار با اهمیت می باشد. اگر دو دختر پشت سر هم داشته باشند، تا زمانی که فرزندشان پسر شود به تولید نسل همچنان ادامه خواهند داد. در عین حال، اگر دو پسر پشت سر هم داشته باشند، ممکن است از اینکه هیچ دختری ندارند متاسف باشند اما خانواده آنها به اندازه کافی زیاد هستند و جایی برای نگرانی وجود ندارد.

تلاش برای داشتن یک فرزند پسر ممکن است به تولد سوم هم برسد و ترتیب فرزندانشان دختر، دختر، سپس یک پسر خواهد بود.

ممکن است نیاز به تلاش مضاعفی باشد: سه دختر، سپس یک پسر. توجه داشته باشید که در هر دو مورد، آخرین فرزند خانواده پسر است. بعد از سرشماری بر اساس Sex Ratio of the Last Child  (SRLC) نسبت جنسی آخرین فرزند تمام خانواده ها ، متوجه می شویم که نسبت جنسیت مرد آخرین فرزندان  بالاتر است. نکته ظریف اما مهم این است که این نوع زاد و ولد به عبارتی واضح تر "توقف قوانین طبیعی"  تعادل نسبت جنسی در کل جمعیت را برهم میزند. در تحقیقم از SRLC برای اندازه گیری استفاده کردم تا نشان دهم که میل شدید برای داشتن فرزندان پسر در هند تنها به دلیل عدم توسعه اقتصادی جامعه نیست. به عنوان مثال، درتاریخ ایالات متحده ، عدم تعادل جنسیتی بین مرد و زن وجود ندارد. نظرسنجی اقتصادی که برای اینکار طراحی و اجرا شده، آن را بیشتر مورد بررسی قرار میدهد. تجزیه و تحلیل آمارها نشان می دهد که حتی کرالا و آسام نیز دچار این بحران هستند اما اگر ما فقط  آمار مربوط به بحران کمبود زن را ردیابی کنیم، پی میبریم که این ایالتها بدون مشکل هستند. نکته ی مهم این گزارش این است که در کل گسترش جمعیت هند بر منطقه بیست و یک میلیون محاسبه شده است.

در حقیقت، بسیاری از زوج ها زمانی که امید به بدست آوردن یک فرزند پسر داشتند صاحب دختر شدند. با این وجود اگر با دختران به طور مساوی و با عدالت رفتار کنند، این مسئله خیلی مشکل ساز نخواهد بود اما متأسفانه، دختران از امکانات کمتری نسبت به پسران برخوردار هستند. در اینجا "رفتار بازدارنده" به این معنی است که معمولا دختران در خانواده های پر جمعیت تری متولد شده و رشد می کنند. حتی اگر پدر و مادر با فرزندان خود به طور مساوی رفتار کنند، امکاناتی را که برای رشد هر کودک لازم است که صرف شود، برای دختران کمتر قائل میشوند. علاوه براین، پدر و مادرهایی که به طرز شگفت انگیزی خواهان فرزند پسر هستند، از لحظه تولد، پسرشان نور چشمشان (عزیز و گرامی) می شوند.

در مقایسه ی آماری هند با سایر نقاط جهان، دیده می شود که شکاف جنسیتی بین دختر و پسر بسیار زیاد بوده، این در حالی است که پسران بیشترین میزان واکسیناسیون را دریافت می کنند اما به دختران حتی مواد غذایی کافی داده نمی شود. یک مطالعه نشان داد که یک سال پس از اعلام به والدین که فرزندشان نیاز به عمل جراحی برای اصلاح نقص قلب دارند، هفتاد درصد از پسران و تنها چهل و چهار درصد از دختران تحت عمل جراحی قرار گرفتند.

به همین دلیل است که داشتن 21 میلیون دختر ناخواسته غیر قابل قبول است. من امیدوارم که با آگاه سازی جامعه در رابطه با عمق فاجعه  این مشکل حل شود و ما پیشرفت خوبی در این زمینه داشته باشیم. کاهش تعداد دختران ناخواسته، لزوما و به خودی خود اتفاق نمی افتد.

دختران ناخواسته هنگامی بوجود می آیند که والدین برای بدست آوردن فرزندان پسر همچنان به زاد و ولد ادامه بدهند. امروزه زوج ها بیشتر مایل به داشتن خانواده های بزرگ هستند بنابراین نیاز بیشتری برای دسترسی به  امکاناتی مانند سونوگرافی می باشد. "تلاشهای دوباره" به معنی بارداری های مجدد، بحران دختران ناخواسته را بیشتر خواهد کرد. البته قطعا برای رسیدن به فرزندان ناخواسته دختر کمتر، به قیمت منقرض کردن جنس مونث، به جایی نخواهیم رسید.

هدف اصلی این است که آمار هر دو عدد کاهش پیدا کند. راه پیش رو این است که فرصت های شغلی و درآمد زا برای زنان را بهبود دهیم، به طوری که پایین بودن درآمد خانواده جبران شود. در این صورت زنان در تصمیم گیری های خانوادگی نقش پر رنگ تری خواهند داشت.

گزینه های بهتر حمایت از مردم در دوره سالمندی است، مانند تعیین یک حقوق بازنشستگی کافی، که باعث می شود زوج ها کمتر به داشتن فرزند پسر اصرار داشته باشند. ما همچنین نیازمند تلاشهای بیشتری هستیم که هنجارهای جامعه را در جهت ارزش گذاری بیشتر دختران هم سطح با پسران سوق دهیم.


١٣:٥٤ - دوشنبه ٨ مرداد ١٣٩٧    /    شماره : ٧٠٩٩٦٩    /    تعداد نمایش : ٦٤


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




شبکه های اجتماعی

  

 

لينك‌ها

       

      

    

    

  

       

   

نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 271363
 بازدید امروز : 90
 کل بازدید : 906268
 بازدیدکنندگان آنلاين : 1
 زمان بازدید : 0.9844