سه شنبه ٢٠ آذر ١٣٩٧
English|صفحه اصلی|درباره خانه فرهنگ|اهم فعالیت ها|آموزش زبان فارسی|بایگانی اخبار|نقشه سايت|تماس با ما
منو اصلی

خلاصه عملکرد مهر ماه 97

عضویت در سرویس خبری
نام :   
ایمیل :   


  چاپ        ارسال به دوست

روزنامه ایندین اکسپرس مورخ: 17 ژوئیه 2018

هندوستان و دنیای ترامپ

دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا همچنان فرضیه های سنتی در خصوص روابط بین المللی آمریکا را به چالش می کشاند. به عنوان مثال، اخیرا او اظهار کرد اتحادیه اروپا می تواند مهمترین دشمن آمریکا باشد.روز قبل ترامپ در دیداری با ولادیمیر پوتین در هلسینکی، اتحادیه اروپا را که اعضاء آن از هم پیمانان و دوستانش بودند در صدر لیست دشمنان خود خواند.زمانی که گزارشگر تلویزیون از او در مورد مهم ترین دشمنانش پرسید ترامپ از اتحادیه اروپا شروع کرد.

ترامپ گفت:"من فکر می کنم ما دشمنان زیادی داریم، اتحادیه اروپا دشمن است و دشمنی آنها کاری است که در تجارت با ما کرده اند. حالا شما به اتحادیه اروپا فکر نمی کنید اما آنها با ما دشمن اند. روسیه هم از برخی جهات معین دشمن ماست. چین هم دشمن اقتصادی ماست". و نتیجه گرفت :"اما این بدان معنا نیست که آنها بد هستند بلکه با ما در رقابت هستند."

خصومت او با اتحادیه اروپا ممکن است تکان دهنده باشد اما بخشی از الگوی نو ظهور آمریکاست. در ماه گذشته ترامپ با همتایان اقتصادی خود در اجلاس سران جی هفت بر سر مسائل تجاری نزاع کرد. هفته گذشته در اجلاس قدرتمندترین پیمان نظامی دنیا یعنی سازمان ناتو یا آتلانتیک شمالی، ترامپ آلمان را متهم کرد که کاملا تحت کنترل روسیه است."

به گفته ترامپ آلمان میلیاردها دلار در معامله گاز با روسیه می پردازد، حال آنکه مالیات دهندگان آمریکایی بیش از سهم عادلانه خود برای دفاع از برلین در مقابل روسیه مالیات می دهند. ترامپ به همپیمانان خود در ناتو هشدار داد که اگر مشارکت بیشتری در ترابری تجهیزات دفاعی مشترک نداشته باشند آمریکا به راه خود خواهد رفت. ترامپ کمی پس از اینکه در صدد تضعیف "ترزا می "نخست وزیر انگلیس در زمان مبارزه او با برتیکس سر سخت در حزب خود بود و درشرایط بغرنج تفکیک اتحادیه اروپا به لندن سفر کرد. به نظر می رسد او از بوریس جانسون رقیب "می" در حزب محافظه کار که اخیراً از سمت خود به عنوان وزیر امور خارجه استعفا داده بود، حمایت می کند.

از آنجا که ترامپ ظرف چند روز گذشته مداخلاتی در اروپا داشته است، فهرست ویرانگری های سیاسی اش حیرت آور است. اولین مورد رابطه به اصطلاح خاص آمریکا و انگلیس است. نزدیک به یک قرن است که مشارکت آنگلو ـ آمریکایی محکم ترین رابطه دو جانبه در دنیاست. دومین مورد، تهدید ترامپ برای منحل کردن ناتو قدرتمند ترین پیمان نظامی دنیاست. سومین مورد این است که علیرغم مقاومت زیاد در آمریکا و اروپا ، به نظر می رسد ترامپ مصمم به تحکیم تعهدات به روسیه است. چهارمین مورد تداوم فشار آوردن ترامپ به اتحادیه اروپا و چین برای تغییر شرایط تعهدات  اقتصادی با ایالات متحده است.

در هندوستان برای عده ای همسو شدن با منتقدان ترامپ در کشور آمریکا و متفقین در اروپا و محکوم کردن آشوب گری های رئیس جمهور آمریکا وسوسه برانگیز است. به جای اینها تمرکز دهلی می بایست بر روی درک آشفتگی های جدیدی باشد که ترامپ مسبب آنهاست. به نظر می رسد ترامپ به شکل گسترده ای در سیاست های آمریکا اخلالگری می کند. امید است اوضاع پس از پایان دوره ریاست جمهوری او به روال عادی بازگردد که شاید بشود ،شاید هم نشود.

واقعیت این است که مخالفت ترامپ با جهانی شدن، مرز های باز و مداخلات نظامی خارجی همواره طیف سیاسی جناح چپ و راست آمریکا را تشدید می کند. ترامپ به عنوان ابزار سیاسی کاملا غیر منتظره ای به چشم می خورد تا این احساسات و گرایشات را به سمت مواجهه مستقیم با ساز و کار قدیم سوق دهد.

ترامپ هند را مجبور می کند نه تنها در مورد سیاست خارجی دهلی که پس از جنگ سرد پذیرفته شد بلکه در مورد فرضیات سیاست خارجه خود هم تجدید نظر کند. توافق عام بر سر جهانی شدن اقتصاد و هارمونی نسبی بین قدرت های اصلی که در دوره پس از جنگ سرد تعریف شد هم در حال فروپاشی است.

تنش بین آمریکا و روسیه و اعمال نفوذ مسکو به پکن به طور قطعی مشکلاتی را برای هند به وجود آورده است. در صورتی که دستور العمل تجاری کنونی در هم شکند هندوستان به عنوان کشوری که به تازگی به اقتصاد جهانی تبدیل شده متحمل ضرر های بسیاری خواهد شد.

هندوستان می بایست در لغت نامه  دیپلماتیک خود واژگان تجاری تر وتند تری را در برخورد با ترامپ به کار گیرد. هند مدعی است که این رویه "اطاعت از دبلیو تی او" است که صد البته یک استراتژی ضعیف در زمانی است که قدرتمندان قوانین تجارت را تغییر می دهند. دهلی نیازمند استراتژی مذاکره انعطاف پذیر است که بیشتر بر مبنای دستور کار جاه طلبانه و بلند همتی برای اصلاح داخلی خود پایه ریزی شده باشد.

مسئله ای که به همین اندازه حائز اهمیت است، الزام هندوستان برای مخالفت با ساختارشکنی در غرب توسط ترامپ است. به ندرت اتفاق می افتد که یک قدرت غالب در صدد بر اندازی وضعیت کنونی باشد و ترامپ دقیقاً همین کار را در مسئله سود دهی سازمان های مشترک غربی که پس از جنگ جهانی دوم تاسیس شده بودند انجام می دهد و خواستار تنظیم مجدد قرارداد های حمل و نقل و منافع آن بین آمریکا و شرکای آن بود.

در قرن بیستم ، سیاست خارجی هندوستان به واسطه انگیزه ای که برای ایستادن در مقابل دنیای غرب و نخست در مقابل استعمار و پس از آن هم پیمانان امنیتی غرب داشت شکل گرفت. در قرن بیست و یکم، تلاش های هند برای برقراری روابط نزدیک تر با آمریکا به واسطه  محوریت سیاست حفظ "خود مختاری استراتژیک " در مقابل غربی ها، کاهش یافت.

 

در دنیای ترامپ، تناقضات داخلی در غرب بُرنده تر از هر زمان دیگری شده است. وسواس فکری "خود مختاری استراتژیک" زمانی که دسته بندی های ژئوپلتیک پس از جنگ شکست خورد، اهمیت خود را از دست داد. همانند حوزه اقتصادی در حوزه سیاسی هم تاکید دیپلماتیک هند می بایست معاملاتی باشد.

دهلی می بایست از کشمکش با قدرت هایی که با آنها اختلاف دارد اجتناب کند، همچنین ملزم به لغو محدودیت های خود خواسته برای همکاری امنیتی با قدرت هایی است که آماده تقویت قدرت مادی هند هستند. در این اوضاع آشفته، دیپلماسی تجاری و عدم موضع گیری سیاسی کلیدی برای دستیابی به اهداف بلند پروازانه ملی کشور هند است.


٠٩:٥٧ - پنج شنبه ١٩ مهر ١٣٩٧    /    شماره : ٧١٤٠٠٢    /    تعداد نمایش : ٣٣


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




شبکه های اجتماعی

  

 

لينك‌ها

       

      

    

    

  

       

   

نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 271370
 بازدید امروز : 102
 کل بازدید : 906280
 بازدیدکنندگان آنلاين : 1
 زمان بازدید : 0.8750