سه شنبه ٢٠ آذر ١٣٩٧
English|صفحه اصلی|درباره خانه فرهنگ|اهم فعالیت ها|آموزش زبان فارسی|بایگانی اخبار|نقشه سايت|تماس با ما
منو اصلی

خلاصه عملکرد مهر ماه 97

عضویت در سرویس خبری
نام :   
ایمیل :   


  چاپ        ارسال به دوست

روزنامه: ایندین اکسپرس مورخ: 2 اکتبر 2018

خلیج فارس متاثر از سیاست بیگانه

سفر کوتاه مدت وزیر امورخارجه هند، خانم سوشما سواراج، به نیویورک سوای از کشمکش های لفظی سالیانه با پاکستان، یک سفر پربار سیاسی بوده است. وی در حاشیه  اجلاس عمومی سازمان ملل، تعداد زیادی از سران خارجی از چِت گرین(Chet Greene) وزیر خارجه ی آنتیگوا و بار بودا گرفته تا وَنگ یی (Wang yi)  بالاترین مقام دیپلماتیک چین را ملاقات کرد. با این وجود، هند در سال جاری از نشست با سران شورای همکاری خلیج فارس ـ شامل کشورهای بحرین، کویت ، عمان، قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی ـ در سازمان ملل، امتناع کرد. اینکه مناقشه بین کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس و ایران یکی از مهمترین مسائل امنیت بین المللی مورد بحث امسال درسازمان ملل بوده است، جای بسی تأسف دارد. این مسئله همچنین، بی شک اصلی ترین چالش امنیتی منطقه ای در حال حاضر برای هند محسوب می گردد.

سواراج ( وزیر  امور خارجه ی هند) مدت زمان زیادی را صرف مباحثه با وزیر خارجه ی ایران ـ محمد جواد ظریف ـ در رابطه با شرایط خلیج فارس کرد. با در نظر گرفتن این امر، عدم نشست وی با شورای همکاری کشورهای عرب حاشیه ی خلیج فارس یک اهمال بزرگ تلقی می گردد. اینکه مسئله امنیت خلیج فارس خیلی به ندرت در دهلی مورد بحث قرار می گیرد به هیچ عنوان از اهمیت آن نمی کاهد،آنگونه که امسال در طی هفته‌ اول از مجمع عمومی سالیانه سازمان ملل، موضوع توافق هسته ای  ایران و ایالات متحده آمریکا ـ که در سال ۲۰۱۵ توسط دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا رد شد ـ از جانب هند با شدت بیشتری مورد بحث قرار گرفت. این مسئله همچنین بخشی از موضوع اصلی امسال کنفرانس شورای امنیت سازمان ملل بود که در این میان اختلاف نظرمیان آمریکا و هم پیمانان اروپایی اش در مورد مسئله ی ایران بارز و آشکار بود، هرچند که مخالفت های واشنگتن از یک سو و تناقض های مسکو و پکن از سوی دیگر در این مسئله امر جدیدی نیست.دهلی، هم  از مخالفت شدید کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس با توافق هسته ای باراک اوباما با ایران آگاه است و هم به این امر وافق است که کشورهای تأثیر گذار منطقه از تصمیم ترامپ برای خروج از توافق هسته ای استقبال کرده اند.

هئیت ارسالی هند به نیویورک در هفته‌ گذشته شاهد یک خیزش انتقادی در سازمان ملل بود و آن برگزاری جلسه ی ملاقات بین وزرای امور خارجه ی آمریکا (مارک پومپئو) و هشت کشور عرب حاشیه  خلیج فارس ـ که شامل شش کشور از شورای همکاری کشور های عرب حاشیه ی خلیج فارس به علاوه ی مصر و اردن ـ بود. پس از اتمام جلسه، وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد که « تمام شرکت کنندگان بر نیاز مقابله با تهدیداتی که از جانب ایران بر منطقه و ایالات متحده تحمیل می شود، توافق کردند».

وزارت خارجه آمریکا همچنین اضافه کرد که وزیران بحث های پرباری در مورد تاسیس پیمان استراتژیک خاورمیانه که هدف از تاسیس آن ترویج امنیت و ثبات در منطقه می باشد، داشتند. منتقدان، این پیمان را «ناتو ی عرب» قلمداد می کنند، و برخی آن را « چالش سنی» می نامند تا بدین گونه بر ترس ناشی از ظهور شیعه در خاورمیانه که توسط ایرانی ها حمایت می شود، مقابله کنند.

انتظار می رود که  این سازمان ـ که احتمالا در ژانویه سال ۲۰۱۹ شروع به کار کند ـ تحریمات سنگین و جدید آمریکا علیه ایران را که از ماه آینده اجرایی خواهند شد، تقویت نماید. بدبینان به این امر، معتقدند که شروع به کارپیمان استراتژیک خاورمیانه بسیار مشکل و بقای آن مشکل‌تر خواهد بود و باعث ایجاد شکاف در میان کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس خواهد شد. با این حال واشنگتن امیدوار است که پیمان منطقه ای عرب همراه با فشارهای اقتصادی، جمهوری اسلامی ایران را وادار به تغییر جهت و رفتارخواهد کرد. منتقدان می گویند که آمریکا از این طریق به دنبال تغییر نظام در تهران می باشد. در اینجا بحث از شناخت و تصدیق دهلی از تکاپوی جدید شکل گرفته در کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس مطرح نیست. بلکه مسئله سیاست خارجه چگونگی کنار آمدن دهلی با تغییر موقعیت های تند و سریع در منطقه ی خلیج فارس ـ منطقه ای که امنیت اقتصادی و سیاسی آن برای هند با هیچ منطقه دیگری در جهان قابل مقایسه نیست ـ است. در واقع مشکل اینجاست که هند با یک بخش از این مسئله یعنی آمریکا کنار می آید اما از مسئله عرب سرباز می زند. برای بیش از دو دهه هند مجبور به مهار عنصر ایران در جهت تلاش برای دستیابی به هدف همکاری بیشتر با آمریکا بوده است و حال رویکرد و قرابت هند نسبت به گسترش تسلیحات هسته ای ایران ( پروتکل الحاقی آژانس بین المللی انرژی اتمی) تبدیل به مشکل عمده‌ میان روابط دهلی و واشنگتن شده است.

سنت‌گرایان در دهلی بر این باورند که هند بایستی در امرحمایت از ایران در مقابل آمریکا ایستادگی نشان دهد و گروه کوچکی از واقع گرایان بر این امر  اصرار دارند که هند نباید منافع هسته ای ایران را بر منافع هسته ای خود ترجیح دهد. واقع گرایان با تغییر اوضاع، که در نتیجه‌ پیشنهاد  ایران برای دادن امتیازات کلان سیاسی در جهت دستیابی به توافق هسته ای و برچیده شدن تحریمات حکومت اوباما، به وجود امد، قانع شدند. حال ترامپ می گوید که این اصلا کافی نیست در حالی که دیگر کشورها، ترامپ را بابت این رویکرد نکوهش و محکوم می کنند.

رئیس جمهور آمریکا اطمینان دارد که ایران برنامه‌ی هسته ای خود را دوباره برسر میز مذاکره خواهد آورد. در این بین، دهلی در تکاپوی یافتن راه حل هایی است  تا اقتصاد هند را از آثار تحریمهای آمریکا بر ضد ایران ، مصون نگه دارد. وقتی سخن از کنار آمدن با مناقشه کشورهای عرب حاشیه ی خلیج فارس با ایران است رویکرد هند فاقد جنبه‌ی عملی به نظر می رسد. برای بسیاری در خاورمیانه جای سوال است که چرا دهلی به جانبداری از تهران می پردازد در حالی که بسیاری از منافع هند ـ  از جمله تجارت، انرژی، نقل و انتقالات پولی مهاجران و همکاری های ضد تروریسم و ... ـ به شدت به کشورهای عرب حاشیه ی خلیج فارس گره خورده است. آنها همچنین مستأصل از اینکه دهلی که از هیچ فرصتی برای بی ثبات نشان دادن پاکستان در شبه قاره مضایقه نمی کند چرا هرگز در مورد تلاش ایران برای صدمه زدن به چیدمان سیاسی منطقه ای در جهان عرب سخن به میان نمی آورد. از آنجا که نزاع و آشفتگی در خلیج فارس در جریان است، دهلی نمی تواند ترس فزاینده  عرب از ایران و انتظارات آنها  از هند برای داشتن یک معیار درک سیاسی را نادیده بگیرد.


٠٩:٥٩ - پنج شنبه ١٩ مهر ١٣٩٧    /    شماره : ٧١٤٠٠٣    /    تعداد نمایش : ٤٢


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




شبکه های اجتماعی

  

 

لينك‌ها

       

      

    

    

  

       

   

نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 271362
 بازدید امروز : 88
 کل بازدید : 906266
 بازدیدکنندگان آنلاين : 1
 زمان بازدید : 0.8125