سه شنبه ٢٠ آذر ١٣٩٧
English|صفحه اصلی|درباره خانه فرهنگ|اهم فعالیت ها|آموزش زبان فارسی|بایگانی اخبار|نقشه سايت|تماس با ما
منو اصلی

خلاصه عملکرد مهر ماه 97

عضویت در سرویس خبری
نام :   
ایمیل :   


  چاپ        ارسال به دوست

روزنامه: ایندین اکسپرس مورخ: 22 سپتامبر

حمایت از زنان، پیشگیری از فقر

برنامه بهداشت دولت مرکزی باعث گردیده که امروزه هند شاهد رشد بهتری نسبت به چهار سال گذشته خود باشد.  

عملکرد دولت هند در کاهش فقر از اوایل دهه 1990 قابل توجه بوده است. همیشه انتقادهای درباره کاهش میزان فقر وجود داشته است چراکه تا هنگامی که این عامل موثر بهبود نیابد شاخص های دیگری همچون میزان آموزش، تعلیم و تربیت، میزان مرگ و میرها و غیرو آنچنان پیشرفت آنچنانی نخواهد داشت.

 فقر مطلق از 46 درصد در سال 1993-1994 به تنها 13 درصد در سال 2011-2012 کاهش پیدا کرده است. اما ضعف در عملکرد تمام دولت های مرکزی هند در بهبود عینی شاخص های اقتصادی ـ اجتماعی و شکست در طرح های جامع آنان همیشه مورد انتقاد قرار گرفته است. داده های اقتصادی اجتماعی نشان داده که بهبود شاخص ها برای زنان جامعه به اندازه مردان مناسب نبوده است. از اینرو، در حالی که دستاورد ها در بخش هایی حاصل گردیده اما تبعیض جنسیتی در هند همچنان دچار مشکل می باشد. یکی از اصلاحاتی نخست وزیر هند ـ نارندرا مودی ـ که در 15 مارس 2014 در برج های قلعه سرخ اعلام شد، "سواچ بهارات ابیان" (کمپین هند تمیز) بود. شالوده اصلی این برنامه این بود که تا اکتبر2019، 150 مین سالگرد تولد مهاتما گاندی، با احداث دستشویی و تمیز کردن معابر و خیابان ها  رفتارهای زننده گذشته را که در برخی از مکان ها نهادینه شده بود را از بین ببرد. متاسفانه، اصلاح طلبان بدون تلاش برای تقویت بهداشت، به آباد سازی و مدرن ساختن هند پرداختند و پیام مهاتما گاندی را فراموش کردند.

وزیر امور خارجه با جدیت اظهار کرد که سطح بهداشت ضعیف بد نامی بزرگی برای پیشرفت هند و یک نقطه ضعف اساسی برای برابری جنسیتی در آموزش و ایمنی است. همزمان، نخست وزیر مودی تنها شعار "نجات دختر و آموزش آنها" را بیان کرد. این اعلامیه ها بایستی در پیش روی نخست وزیر مودی قرار گرفته شود. بسیاری از افراد که بنا به گفته خود اصلاح طلبان اقتصادی هستند، اعتقاد داشتند و همچنان معتقدند که نخست وزیر مودی باید خصوصی سازی اقتصاد را آغاز کند.

اجازه دهید در ابتدا به این کمپین و چگونگی راه اندازی آن اشاره کنیم. در ابتدا، یک شگفتی برای تمام طبقات بالا، در هند و در سراسر جهان بود که نخست وزیر هند برای اولین بار با عنوان این تابو خواستار بهداشت بهتر برای جامعه بود. در جای که ما منتظر اصلاحات افزایش برای بهبود و رشد بودیم نخست وزیر درباره بهداشت و احداث دستشویی های عمومی صحبت می کرد، نزدیک به 50 درصد از روستای هند دارای بهداشت مناسب نیستند و همین امر برای اکثریت شوکه کننده بود. این تابو چیزی نبود که به تنهایی در عموم به آن اجازه صحبت داده شود زیرا حتی نخبگان، خصوصا نخبگان طبقه بالا متعلق به گروه مطالعات فقر، هم در خفا صحبت می کنند.

در طول چند سال گذشته، مبارزه و تلاشی هماهنگ برای دروغین جلوه دادن کمپین احداث توالت وجود داشته است. داستان های زیادی از سوی روزنامه ها در مورد این حقیقت که در ساختن سرویس های بهداشتی اغراق شده و همچنین برای بسیاری از توالت هایی که ساخته شده اند و بسیاری که آب کافی ندارند، منتشر گردید. من تصاویر حمام های استفاده نشده کشاورزان که برای انبار غلات استفاده شده اند را دیده ام. تحلیلگران دانشگاهی به یک تغییر سریع هشدار دادند، تغییر نگرشی مورد نیاز بود و روند این تغییربه طرز تاسف آوری کند بود. هنگامی که اولین نتایج بررسی استفاده از توالت منتشر شد (بررسی توسط شورای کیفیت بهداشت هند در سال 2016 انجام گرفت). از آنجایی که تنها مناطق پربار برای نظرسنجی انتخاب شدند، نمی توان به آنها به عنوان نشان دهنده آنچه در مناطق عقب مانده هند (به عنوان مثال، بیهار) انجام شده، استناد کرد.

چند روز پیش، آرون جیتلی وزیر اقتصاد و دارایی دولت مرکزی،"هند تمیز" را مهمترین طرح اصلاح دولت مودی توصیف کرد. این تاییدیه ای بر مجموعه فعالیت های دولت مودی و اصلاحات اقتصادی او می باشد، به عنوان مثالdemonetization (کاهش پول سیاه و افزایش درآمد مالیاتی مستقیم) و تعدادی از آن اصلاحات تایید شده اند. معرفی و اجرای قوانین پرداخت بدهی و ورشکستگی، اصلاحاتی که تا به حال به آن ها اعتباری داده نشده است و قانون مالیات بر کالا و خدمات (GST) نیز از این قبیل اصلاحات است. آیا ادعای وزیر اقتصاد ـ جیتلی ـ مبنی بر بزرگترین دستاورد دولت مودی درست بوده است؟ اکثر منتقدان (تحلیل گران) آن را به عنوان مبالغه معمول سال قبل از انتخابات را دانسته و آنرا رد کرده اند. آمار و ارقام مربوط به افزایش سطح بهداشت صحیح است؟ چگونه نگرش ها و فرهنگ اجتماعی بلند مدت را می توان به سرعت تغییر داد، به ویژه هنگامی که مطالعات متخصصان نشان می دهد که سالها برای آن طول تغییرات  طول می کشد؟ به هر حال این برنامه چهار سال پیش توسط مودی به سختی آغاز شد. آمار دولتی از آنجایی که توسط نهادهای وابسته تهیه و تنظیم شده اند، آنچنان قابل اعتماد نیستند و نمی توان به آنها  استناد کرد. گذشته از این، همان منتقدان به راحتی مجموعه های قبلی داده های تولید ناخالص ملی در هند که به صورت غلط ساخته شده اند را می پذیرند. چراکه این مجموعه ها میزان رشد تولید ناخالص ملی در دو دولت مرکزی گذشته به رهبری حزب کنگره به صورت عینی افزایش یافته بود. این خود دلیل دیگری برای پذیرش آسان مجموعه قبلی توسط کنگره (و مشوقان آن) وجود دارد که جامعه بایستی آنرا به یاد آورد.

چندین روز قبل، سازمان ملل متحد گزارش مربوط به میزان مرگ و میر زیر پنج سال برای 180 کشور را برای دوره 1990 تا 2017 منتشر کرد. صرفه نظر از ایمنی و امنیت برای زنان، فقدان رعایت موارد بهداشتی نظیر نداشتن دستشویی های عمومی عامل مهم برای مرگ و میر و به ویژه کودکان محسوب می گردد و هند هنوز در این راه حتی تا حدودی نیز موفق نبوده است باید در میزان مرگ و میر کودکان کوچک (زیر 5 سال) نمایان می گردد. در نظر داشته باشید که توجه به میزان کاهش مرگ و میر معیار خیلی دقیقی برای موفقیت یا شکست برنامه کمپین هند تمیز نیست، زیرا حداقل چهار عامل مهم دیگر ـ رشد درآمد، پیشرفت های تکنولوژیکی (دارو و واکسیناسیون)، بهبود عرضه آب و آموزش زنان، بر کاهش مرگ و میر تاثیر مستقیم میگذاردکه همه این شاخص ها در هند در حال تقویت است.

بزرگترین میزان کاهش سالانه مرگ و میر دختران زیر پنج سال (و همچنین مردان) در دوره 10 ساله 1990 تا 2000 مشاهده می شود. اکثر شاخص های اقتصادی ـ اجتماعی، بر خلاف شاخص های درآمد، در نرخ های تغییر ساده قابل تحلیل نیست. چراکه بسیاری از شاخص های اقتصادی ـ اجتماعی دارای یک حداقل و یک حداکثر هستند، که به عنوان مثال می شود به امید به زندگی، آموزش و مرگ و میر و غیرو اشاره کرد.

با توجه به حداقل ها و حداکثر ها، چگونه می توان عملکرد هند را ارزیابی کرد؟ اولین هدف این است که موارد مشابه را با هم مقایسه کنیم، یعنی هند را با همتایان خود مقایسه کنیم، کشور هایی که آزادانه به عنوان اقتصادهای نوظهور(همچنین به عنوان کشورهای در حال توسعه شناخته شده اند) با جمعیتی بیش از پنج میلیون نفر تعریف شده اند. سپس محاسبه رتبه های عملکرد کشور با کشوری که بهترین اقدام و فعالیت برای کاهش فقر و افزایش سطح بهداشت داشته است.

با توجه به تمرکز رتبه هفتم هند (از میان 76 کشور) درسال 2017 که برای مرگ و میر دختران کمتر از 5 سال را دارد و در مقایسه با رتبه 15 ام دو سال گذشته پیشرفت بزرگی را به دست آورده است. باید توجه داشت که میزان کاهش مرگ و میر زنان نسبت به مردان (تفاوت در نرخ های تغییر) شاخص عملکرد دیگری است. از این لحاظ هند بهترین عملکرد در میان کشورهای در حال توسعه را دارد. در نهایت، هند براساس شاخص نسبت جنسیتی مرد و زن دارای رتبه دوم است. این بهبود به صورت دقیقتر در مقاله دیگری مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

دانشگاهیان اظهار داشته اند که میزان تغییرات تنها به این مدت زمان محدود نبوده است. نظام بروکراسی معروف هند بدین معنی است که حتی اگر از لحاظ تئوری (علمی) بروز این تغییرات امکان پذیر باشد، اجرای این ابتکار عمل با موانع غیرقابل تحملی مواجه خواهد شد. به این موضوع عامل کاست یا نظام طبقاتی هند را نیز به عنوان مانعی در جلوگیری از موفقیت تلاش در این زمینه باید اضافه نمود.

به هر حال، اجرای طرح های دولت مرکزی مبارزه ای برمبنای حمایت از فقرا و زنان بود و این برنامه ها ایمنی و امنیت زنان را بهبود بخشیده است و یکی از دلایل مهم آن توجه شخص نخست وزیر به آنها بوده است.


١٥:٢٤ - پنج شنبه ٢٤ آبان ١٣٩٧    /    شماره : ٧١٧٨٦٦    /    تعداد نمایش : ١١


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




شبکه های اجتماعی

  

 

لينك‌ها

       

      

    

    

  

       

   

نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 271340
 بازدید امروز : 33
 کل بازدید : 906211
 بازدیدکنندگان آنلاين : 11
 زمان بازدید : 0.9219